Wat is Osteopathie

Het uitgangspunt van osteopathie is dat de mens een biologische eenheid is waarin systemen elkaar wederkerig beïnvloeden. Onderzoek en behandeling zijn daarom gericht op het gehele lichaam. Osteopathie is een manuele behandelmethode van alle weefsels en organen. Er wordt gekeken naar de beweeglijkheid van deze structuren.

De 3 systemen waarin het lichaam wordt onderverdeeld zijn:

• het pariëtale systeem: bewegingsapparaat (beenderen, spieren, gewrichten)
• het viscerale systeem: de organen met hun bloedvaten en lymfstelsel
• het cranio-sacrale systeem: schedel, wervelkolom, zenuwstelsel en hersenvochtcirculatie

Wanneer een storing optreedt in een van deze systemen (door ziekte, stress, ongeval etc.) leidt dit tot een verlies van evenwicht. Een osteopaat kan helpen om het evenwicht in het lichaam te herstellen. Daar waar het proces van celopbouw en afbraak verstoord is kunnen weefselstructuren vastzitten. De weefsels kunnen weer beweeglijk gemaakt worden met zachte handgrepen. Zodat het lichaam als geheel weer ongehinderd en pijnvrij kan bewegen.

De osteopaat gaat op zoek naar de oorzaak van de klacht. De behandeling is daarom gericht op de plek waar de oorzaak ligt. Dit betekent dat de behandeling niet altijd gericht is op de regio van de klachten. De osteopathie is gebaseerd op uitgebreide reguliere kennis van anatomie, fysiologie en pathologie, gecombineerd met een unieke interpretatie van de onderlinge relaties.